Dirigent

Solist

‘Kein Musik ist ja nicht auf Erden, die uns’rer verglichen kann werden.’ In het laatste deel van zijn Vierde symfonie schetst Gustav Mahler in lichte kleuren en met behulp van een volkslied uit ‘Des Knaben Wunderhorn’ een ontroerend beeld van de eeuwige vreugde van het ‘hemelse leven’.

De ontroerende woorden klinken uit de mond van Ilse Eerens, de jonge Vlaamse sopraan die al eerder bij ons de sterren van de hemel zong.

Voorafgaand aan de symfonie horen we balletmuziek van een andere joods-Oostenrijkse componist: Erich Zeisl. Ruim een halve eeuw geleden werd zijn muziek door de Nazi’s als ‘entartet’ bestempeld en nam hij de wijk naar Amerika.