Jubelend vaarwel voor Martin Sieghart (december 2008)

zaterdag 20 december 2008

ARNHEM - Gelukkig is het geen afscheid voorgoed. Martin Sieghart zal als 'Honorair Gastdirigent' nog vaak bij Het Gelders Orkest (HGO) te horen zijn.

Maar deze vrijdagavond wordt in een uitverkocht Musis tijdens het relatieconcert wel zijn vertrek als chefdirigent ingeluid. En hoe! De sympathieke en gedreven orkestleider krijgt een jubelend vaarwel. Het is duidelijk zíjn avond. Meteen vanaf het begin. Hoewel het inleidende gesprek met Maarten Brandt twintig minuten te laat begint, blijven de vele geïnteresseerden rustig wachten.

Dat loont zeker de moeite. Opnieuw blijkt hoezeer Sieghart in staat is zijn liefde voor en zijn interpretatie van de klassieke muziek over te dragen op het publiek. Met zijn smakelijke Oostenrijkse accent vat hij dit kernachtig samen: "Ik ben voor u daar" (ik ben er voor u). Als afscheidscadeau overhandigt George Wiegel, algemeen directeur van HGO, hem de fonkelnieuwe Sieghart/Brahmsbox die binnenkort ook in deze krant besproken zal worden.

Tijdens het gesprek kondigt de maestro een 'klassieke uitvoering' van de Negende symfonie van Beethoven aan en dat wordt hélemaal waargemaakt.

Maar vóór de Ode an die Freude klinkt eerst A survivor from Warsaw van Schönberg. Een indrukwekkend contrast, beklemmend uitgevoerd met medewerking van de mannen van het Nederlands Concertkoor en spreker Frans Fiselier. Op verzoek van Sieghart wordt niet geapplaudisseerd en zo belanden we na enkele ogenblikken in de suggestieve openingsmaten van de Negende.

HGO zit in een klassieke opstelling (tweede violen rechts, contrabassen links) en speelt met een enorme concentratie. Door de transparante klank wordt de ragfijne opbouw herhaaldelijk tot in de finesses tegen het licht gehouden. Het derde deel, de nachtmerrie van veel musici, begint ongekend verinnerlijkt. Tegen het einde zijn er wat rafeltjes bij de strijkers maar dat mag geen naam hebben. In de grote finale tekenen de solisten Lenneke Ruiten (sopraan), Elisabeth von Magnus (alt), Marten Smeding (tenor) en Frans Fiselier (bas), en het Nederlands Concertkoor voor fierheid, stralende grandeur én ontroering. Niemand mag dit grootse afscheid missen.