De Passie van de Musicus

Peter Verduyn Lunel: fluitist met hart en ziel

Eerste fluitist Peter Verduyn Lunel leidt een dynamisch bestaan. Als hij niet bij HGO speelt werkt hij met andere orkesten, hij speelt solo, kamermuziek, is veel in het buitenland en pendelt heen en weer tussen zijn twee woonplaatsen Arnhem en Amsterdam. En dan doet hij ook nog fanatiek aan fitness en heeft een bloeiend sociaal leven.

"Ik ben pas met fluitspelen begonnen rond mijn achttiende. Ik voelde me al veel eerder tot het instrument aangetrokken maar door omstandigheden kwam het er nooit van. Toen ik nog nauwelijks iets kon heb ik een keer voorgespeeld bij Abbie de Quant en die wilde meteen dat ik bij haar les kwam nemen. Ze moet iets gehoord hebben waar ik mezelf nog helemaal niet bewust van was. Ze gaf ook les op het conservatorium in Utrecht dus na drie maanden spelen zat ik ineens op de vooropleiding.

Omdat alles steeds maar snel en vanzelf ging heb ik nooit heel bewust keuzes gemaakt. Ik heb ook nooit per se orkestfluitist willen worden. Ik vind het heerlijk om muziek te maken, dat staat voorop, maar er zijn nog zoveel meer dingen die ik leuk vind. Zo sta ik gewoon in het leven. Altijd weten wat me te wachten staat, daar zou ik benauwd van worden. Maar datgene wat ik doe, doe ik met hart en ziel. Van buitenaf lijkt mijn leven soms wat ongeorganiseerd maar van binnen zit er wel een lijn in…

Ik wil uitgedaagd worden. Op een gegeven moment kun je een stuk spelen, maar dan? Dan begint het pas. Waar zit het geheim, waar zit de kern voor mij? Wat wil je met klank, vibrato, timing, hoe verhoudt mijn klank zich tot de kleur van het orkest? Het maakt veel verschil of je in een orkest spelt, kamermuziek maakt of solo speelt.

Twee jaar geleden heb ik mijn hand gebroken. Ik dacht: dit is het einde van mijn carrière. Een vreselijk gevoel. Toen ben ik een paar maanden naar Afrika gegaan en heb daar een waanzinnige tijd gehad. Daar besefte ik hoeveel mogelijkheden het leven biedt. Toen wist ik: mocht ik ooit geen fluit meer spelen, dan houdt het leven niet op. Heel bevrijdend. Sindsdien speel ik met nog meer overgave."