Kees van Kooten

Als er twee mensen onschatbaar zijn geweest voor de Nederlandse cultuur, dan waren dit wel Kees van Kooten en Wim de Bie. In talloze gedaantes, die van het Simplisties Verbond wel als beroemdste, wisten zij jarenlang haarscherp de zwakke kanten van onze samenleving met humor en satire bloot te leggen. Onderwijl versterkten zij onze taal met een groot aantal uitdrukkingen, die inmiddels gemeengoed geworden zijn.

Maar Kees van Kooten is ook een groot verteller, die met zijn verhalen een groot publiek wist en nog steeds weet te bereiken. Al in 1969 verschenen zijn gebundelde columns die hij schreef voor de Haagse Post onder de titel Treitertrends. Het was een begin van een groot aantal boeken waarin hij met liefde, humor en zelfspot in vaak autobiografische teksten zijn eigen zwakheden blootlegt. Het meest ontroerend was wel Annie, over het stervensproces van zijn moeder. Maar Kees van Kooten schreef ook poëzie, romans en literatuur voor kinderen. Hij werd in 2004 bekroond met de Gouden Ganzenveer, voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse geschreven cultuur.

Hoezeer het vertellen Kees van Kooten in het bloed zit bleek wel uit zijn solo-theatertoer die hij in 1999 maakte, nadat hij al zijn televisiewerk had beëindigd. Hierin vertelt hij uit eigen werk en doet dit uit het hoofd om geen voorlezer te zijn maar een echte verteller. Hij noemde zichzelf in deze show een amuseur, precies datgene wat hij ook wil zijn in de voorstelling met Het Gelders Orkest.